2-3- ژئومورفولوژي دشت گرمسار

دشت گرمسار كه بر روي مخروط افكنه حبله رود قرار دارد و بادبزني شكل مي باشد نمونه بارز از مخروط افكنه هاي كلاسيك است كه در نتيجه اعمال فرسايش ، محل و رسوبگذاري رودخانه از مواد آبرفتي آن تشكيل شده است . راس مخروط افكنه هاي كلاسيك است كه در مدخل ورودي رودخانه داراي ارتفاعي معادل 980 متر و در قسمت قاعده آن به 805 متر مي رسد . شعاع مخروط افكنه در حدود 5 تا 120 كيلومتر است و شيب زمين در امتداد محور اصلي مخروط افكنه از 4/1 درصد در بخش فوقاني و شمال تا 5/0 درصد در قسمت تحتاني و نواحي پست متغير مي باشد .
در جنوب شرق دشت گرمسار رودخانه شور وجود دارد كه دشت گرمسار و ارتفاعات حاشيه آن حوضه آبريز آن بوده است و پس از گذشتن از دامنه هاي شمالي ارتفاعات سياه كوه و زهكشي نمودن دشت مذكور به كوير شمال جندق مي رسد .
خاكهاي ناحيه بعلت حضور تشكيلات سنگي شور و گنبدهاي نمكي و بالا بودن سطح آب زير زميني در جنوب دشت و تبخير سالانه عموماً شور مي باشد .
دشت گرمسار را مي توان از نقطه نظر ژئومورفولوژي با توجه با عوامل توپوگرافيك و خاكشناسي و رسوب شناسي به 3 قسمت اصلي تقسيم كرد .
الف : قسمتهاي فوقاني كه از بستر سنگهاي رودخانه و انشعابات آن تشكيل شده و تا حدود 1
 كيلومتر جنوب جاده تهران ـ مشهد ادامه دارد . اين نواحي داراي شيب نسبتاً زياد بوده و حاوي مقادير زيادي قلوه سنگ و سنگ ريزه است .
ب : بخشي مياني كه اغلب اراضي زراعي دشت گرمسار را در بر مي گيرد . و همين طور محل قرار گيري بخش اعظم شهر گرمسار است شيب ملايم و حاوي كمي سنگريزه بوده و رسوبات دانه درشت سيلابي شامل رس ، سيلست (لاي) ، به فراواني در آن يافت مي شود .
ج : بخشي تحتاني كه داراي اراضي شور زياد بوده و در امتداد جنوب به مقدار املاح آن افزوده مي شود اين
 بخش شامل اراضي پست باتلاقي و كفه هاي گلي ، نمكي مي باشد .